اما دوباره شاخه نازکی از داخل تن بی سرش روییده بود
دیری نمی پاید که بازهم مثل گذشته پر از برگ می شود، سبز می شود و دیگران در سایه اش می آسایند
پانوشت: بی توجه از کنارش رد شدم اما جا داشت به پاس درسی که به من داد برای دقایقی هم که شده می ایستادم و به او عرض احترام می کردم :)
برچسب: آری شود ولی به خون جگر شود,آري شود ولي به خون جگر شود,شعر آری شود ولی به خون جگر شود,
نویسنده: رادین حیدریان