جای خالی

وقتی فرم دانشگاه ها رو پر می کنم و تمام قسمت های مهم خالیه دو حس متناقض بهم دست می ده:

1. چه قدر دستم خالیه و چه قدر احتمالش... (رهرو گر ندارد هیچ هنر توکل بایدش!)

2.چه قدر خوب که این قدر کار در زندگی علمی دارم که انجام بدم

---

تاسف نوشت: سالی حداقل دوبار باید اقرار کنی که بی کاری یکی موقع آزمون دکتری که در پاسخ به شغل باید گزینه "بی کار یا دانشجو!!" رو بزنی و بار دیگه تو فرمای مصاحبه دانشگاه که علاوه بر بی کاری خوبه که ذکر کنی هزینه زندگی رو هم خانواده تامین می کنه! رسما باید اعتراف کنی سرباری!